در پی تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا

تحریم بیگانه و تهاجم آشنا

چاپ خبر
 | 
شناسه خبر: 21138
 | 
تاریخ انتشار: 06 شهریور 1398 - 13:55
کاخ سفید مصرانه «فشار حداکثری» را در قبال جمهوری اسلامی ایران دنبال می کند و در برابر، دولت بخش اعظم توان خود را برای مقابله با جدالی تمام عیار از سوی بزرگترین قدرت جهانی به کار بسته است. در این شرایط، آتشباریِ جبهه‌ای از داخل نیز علیه دستگاه اجرایی و دیپلماسی شدت و گسترش می یابد.
تحریم بیگانه و تهاجم آشنا

به گزارش هداپرس به نقل از گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، در هفته ای که گذشت دولت «حسن روحانی» و دستگاه دیپلماسی کشور هدف دور تازه ای از حملات قرار گرفت؛ تهاجمی که برخی ناظران و رسانه ها از عناوینی چون «توفان علیه دولت» برای توصیف آن استفاده کردند.

پیش درآمدِ این حملات از سفر «محمدجواد ظریف» به فرانسه و رایزنی های وی با مقامات پاریس آغاز شد؛ رایزنی هایی که پایان هفته گذشته درباره سرنوشت برجام و ابتکار «امانوئل مکرون» رئیس جمهوری فرانسه جهت کاهش اختلافات میان تهران و واشنگتن انجام شد.

با سفر مجدد و ناگهانی ظریف به فرانسه که همزمان با حضور رهبران هفت کشور صنعتی از جمله «دونالد ترامپ» در شهر «بیاریتز» فرانسه صورت گرفت، برخی از امکان گفت وگویی مستقیم میان تهران و واشنگتن خبر دادند.

همین موضوع کافی بود تا تریبون ها و محافل مخالف دولت که از مدتی پیش وساطت و دیپلماسی فرانسه برای کاهش تنش ها میان ایران و آمریکا را هدف قرار داده بودند، بخش عمده آتشبار خود را به سوی دولت بگیرند.

آنچه بر حجم حملات علیه دولت افزود، گفته های روز دوشنبه روحانی بود که اظهار داشت برای آبادانی کشور و رفع مشکلات مردم و در راستای منافع ملی با هر کسی که لازم است دیدار می کند.

روحانی پس از آنکه همتای فرانسوی وی از مهیا شدن زمینه های ملاقات بین روسای جمهوری ایران و آمریکا خبر داد، باز هم درباره موضوع مذاکره سخن گفت. رئیس جمهوری تصریح کرد که تا زمانی که تحریم های ظالمانه علیه ملت ایران پابرجا است در قاب عکس یادگاری قرار نمی گیرد که رئیس جمهوری آمریکا بی‌تابانه انتظار آن را می کشد.

همزمان و در پاسخ به ابهامات ایجاد شده درباره امکان وقوع ملاقات بین روسای جمهوری ایران و آمریکا، وزیر امور خارجه بیان داشت که چنین ملاقاتی اکنون غیرقابل تصور است.

نکته قابل تامل اینکه، حملات و مخالف‌خوانی‌ها علیه دولت و کارگزاران سیاست خارجی کشور تشدید شد. در خط تخریبی علیه شخص رئیس جمهوری «اصلاحِ سخنان» نرم ترین توصیف درباره گفته دیروز روحانی بود. برخی سخنان رئیس جمهوری را با کلیدواژه و تیترهایی چون «ناگهان برعکس»، «دیپلماسی انفعال»، «تغییر موضع آشکار»، «عدول از خطوط قرمز»، «تنازل از حداقل ها» و … توصیف کرده و کوشیدند اینگونه القا کنند که روحانی بنا به دلایل داخلی یا خارجی نخست «اظهاراتی شتابزده و عجیب» را بر زبان رانده و سپس چرخشی ۱۸۰ درجه ای را در مواضع صورت داده است.

به موازات طرح این شائبه که رئیس جمهوری احتمالا تذکری از راس نظام درباره مذاکره با آمریکا دریافت داشته، رسانه های مذکور مدعی شدند که واکنش «سرد»، «توهین آمیز» و «طلبکارانه» روسای جمهوری آمریکا و فرانسه باعث شده روحانی سخنان خود را درباره آمادگی برای دیدار با ترامپ پس بگیرد.

آنچه در بحبوحه حملات اخیر علیه دولت به چشم می آید در واقع تکرار الگویی است که در سال های پیشین به ویژه در ایام مذاکرات هسته ای، بررسی آن در مجلس و نیز صدور دستورالعمل ۹گانه رهبری در اجرای برجام شاهد آن بودیم و آن تلاش جهت تصویر نوعی افتراق در حاکمیت در زمینه تصمیم گیری مهمی چون توافق هسته ای بود.

در شرایطی که توافق هسته ای به عنوان تصمیم یا در واقع برآیندی از نظر مجموعه نظام در سال ۹۴ مورد پذیرش جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت و به مرحله اجرا درآمد، مساله مهمی چون مذاکره با آمریکا نیز مستثنی از این قاعده نبوده و نخواهد بود. با این حال رسانه های مخالف دولت همچنان اصرار دارند روحانی و تیم سیاست خارجی وی را مشتاق «سازش» با آمریکایی ها جلوه داده و حتی با غیرخودی جلوه دادن دولت منتخب مردم، خود را سردمداران مقاومت مقابل زورگویی و زیاده خواهی های کاخ سفید معرفی کنند.

این در حالی است که اصلی ترین نتیجه چنین رویکردی نمایش شکاف و انشقاق در نظام سیاسی است؛ آن هم در شرایطی که شنیده شدن صدایی واحد از کشور و ملت حیاتی ترین بایسته در برابر خصومت ورزی های آمریکا به شمار می آید.

همچنان که اشاره شد، مخالفان دولت از چرخش در مواضع روحانی پس از واکنش سرد آمریکایی ها و حتی فرانسوی ها سخن می گویند بدون آنکه مصداق یا نمودی از این واکنش سرد را ارائه دهند.

نگاهی به آخرین اظهارنظر تندروترین چهره های حاضر در کاخ سفید یعنی «مایک پمپئو» و «جان بولتون» که در شبانه روز اخیر انتشار یافت کافی است تا نشان دهد، تیم ترامپ و حتی ضدایرانی ترین آن ها همچنان مشتاقانه حضور مسوولان جمهوری اسلامی پای میز مذاکره را انتظار می کشند.

در این شرایط تضعیف مواضع دولت و ترسیم چهره ای مستاصل، درمانده و ذوق زده برای مصالحه با آمریکایی ها اگر همنوایی با دشمنان خارجی نباشد دست کم معنای آن گل به خودی در زمین جدالی سخت و نفسگیر خواهد بود.

برچسب ها:

دیدگاه خود را ارسال کنید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.