نظرگاه

اقتصاد مقاومتی یا مقاومت اقتصادی

چاپ خبر
 | 
شناسه خبر: 315
 | 
تاریخ انتشار: 08 اسفند 1395 - 19:30
لازمه امروز اقتصاد مقاومتی در گام اول خصوصی سازی واقعی و شکستن بسیاری از انحصارهای فعلی در بازار صعنت و تجارت است که نتیجه آن به وجود آمدن یک رقابت تنگاتنگ و سالم در هر دو بازار میشود و وجود رقابت یعنی به وجود آمدن سرعت و بهره مندی بهتر و بیشتر از زمان و امکانات و این یعنی ارتقاء , ‌یعنی رشد و یعنی اقتصاد مقاومتی
اقتصاد مقاومتی یا مقاومت اقتصادی

چند سالی میشود که عبارت اقتصاد مقاومتی را در رسانه ها میبینیم و می شنویم و به جرات میتوان گفت که کمتر ایرانی ای را میتوان پیدا کرد که با این عبارت بیگانه باشد اما آیا واقعا” آنچه در راستای اقتصاد مقاومتی باید انجام شود و آنچه هدف از بیان این عبارت بوده نیز به چشم میخورد یا تنها در حد یک شعار و برای برخی تبلیغات در حد یک تیتر باقی مانده است .
این روزها وقتی به صنعت و تولید کشور نگاهی می اندازیم آنچه بیشتر به چشم می آید شبیه به مقاومت اقتصادی است و نه اقتصاد مقاومتی ,‌با یک نگاه و برآورد ساده در می یابیم که بسیاری از واحدهای تولیدی کشور تعطیل شده اند و آنهایی هم که تعطیل نشده اند اکثرا” با نیمی کمتر از ظرفیت خودشان کار میکنند وآیا دلیل تمام این رکوردها فقط تحریم بوده و اگر آری پس چرا ادعا کردیم که تحریم ها بی اثر بوده اند ؟
سالهاست که شعار خصوصی سازی بر اساس اصل 44 قانون اساسی به گوش میرسد اما در این سالها چقدر در امر خصوصی سازی واقعی موفق بوده ایم ,‌چقدر از انحصار ها را شکسته ایم و چقدر توانسته ایم در صنعت و تجارت رقابت سالم و درست ایجاد کنیم ,‌چقدر از صنایع بزرگ، صنایع مادر ، معادن بزرگ، بانکداری، بیمه، سدها و شبکه‌های بزرگ آبرسانی، رادیو و تلویزیون، پست و تلگراف و تلفن ، کشتیرانی، راه و راه‌آهن و مانند اینها به واقع از انحصار دولت خارج شده و به دست بخش خصوصی سپرده شده است و آیا این تاخیر در واگذاری و یا عدم واگذاری خود بیشتر نمایانگر مقاومت اقتصادی نیست تا اقتصاد مقاومتی .
ما امروزه در کشور در بخش صنعت و تجارت شاهد شرکتهای خصوصی ای هستیم که با تمام توان , سرعت و قوا کار میکنند تنها برای اینکه سر پا بمانند و از آنطرف با سازمانهای دولتی ای مواجه هستیم که بسیار کند و در برخی موارد بی انگیزه و کم توان همانند یک سرعت گیر در مواجهه با این شرکتهای خصوصی میباشند و متاسفانه بسیاری از امور کلیدی انجام کار این شرکتهای خصوصی وابسته به این سازمانهای دولتی میباشد .
اگر چه رهبر انقلاب موکدا” امسال را سال مقاومت اقتصادی اقدام و عمل نامیدند و بطور جدی در سخنرانی های مختلف بر این موضوع تاکید می کنند اما صرف نظر از بحث قاچاق کالا و واردات مدیریت نشده اگر ما بخش خصوصی و دولتی را دوبال برای پرواز و رشد اقتصاد کشور در نظر بگیریم در حال حاضر هیچ هماهنگی و توازنی بین این دوبال برقرار نیست و لازمه اقتصاد مقاومتی در گام اول برقراری توازن و هماهنگی بین این دوبال است و اگر این مهم اجرا نشود نه تنها به صعود ما کمکی نمیکند بلکه باعث سقوط ما نیز میشود .
لازمه امروز اقتصاد مقاومتی در گام اول خصوصی سازی واقعی و شکستن بسیاری از انحصارهای فعلی در بازار صعنت و تجارت است که نتیجه آن به وجود آمدن یک رقابت تنگاتنگ و سالم در هر دو بازار میشود و وجود رقابت یعنی به وجود آمدن سرعت و بهره مندی بهتر و بیشتر از زمان و امکانات و این یعنی ارتقاء , ‌یعنی رشد و یعنی اقتصاد مقاومتی .
لذا این هماهنگی بسیار بنیادی تر و مهم تر از این است که حتی ما بخواهیم چرخ به گل نشسته صنعت را با تسهیلات بانکی به حرکت درآوریم , اگر چه تسهیلات واقعی و ارزان نیز محرکه بسیار قوی و موثر در این امر میباشد اما به تنهایی برای تحقق اقتصاد مقاومتی کافی نیست .
در نهایت لازمه اقتصاد مقاومتی یا خصوصی سازی واقعی در کشور است و یا تحولات بنیادی و به روز در سازمان های دولتی و البته هم وزن کردن شعار , هدف و عمل.

ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق
آن که او عالم سر است بدین حال گواست
این چه عیب است کز آن عیب خلل خواهد بود
ور بود نیز چه شد مردم بی‌عیب کجاست

# دکتر علی ناظم

مسئول کمیته طرح و برنامه حزب همبستگی دانش آموختگان ایران

برچسب ها:

دیدگاه خود را ارسال کنید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.